Vergi Yoklama Memuru Ne Sorar? – Bir Kayseri Hikâyesi
Bir sabah, her şey normaldi. Kayseri’de karlı bir kış gününe uyanmıştım; hafif bir kar örtüsü, evimin penceresinden görünen o tanıdık manzarayı daha da huzurlu kılıyordu. Çalışma saatim başlamadan önce, biraz kafamı toparlamak için bir kahve içmeyi planlıyordum. Ama o gün, beklenmedik bir olay beni bekliyordu. O anı hatırlıyorum, çünkü hayatımda ilk kez o kadar derin bir hayal kırıklığı yaşadım.
Sabahın Sessizliğinde Gelen Kapı Zili
Kahvemi hazırlayıp, sabahın dinginliğinde otururken, kapı çaldı. Saatim daha sabahın sekizini gösteriyordu. Kim olabilir ki? İçimden “bir yanlışlık olmalı” diyerek kalktım. Kapıyı açtığımda, karşımdaki adamı ilk bakışta tanımadım.
“Merhaba, ben Vergi Dairesi’nden geldim. Vergi yoklama memuru olarak iş yerinize bakacağım,” dedi adam, kendinden emin bir şekilde.
Bir an için donakaldım. O anda kalbimde garip bir sıkıntı hissettim. Kayseri’nin küçük bir mahallesinde yaşıyoruz ve herkes birbirini tanır. Kimse bana böyle bir şey söylememişti. Yani, vergi denetiminden geçeceğimi duymamıştım. Hafif bir şaşkınlıkla, “Tabii, buyurun,” dedim, içimden bir an önce bitmesini dileyerek.
Beklenmedik Sorular ve Derin Düşünceler
Adam içeri girdiğinde, hepimizde olduğu gibi, bir anda gerginlik yükseldi. Vergi memuru ciddi ve dikkatli bir şekilde her detayı inceledi. İlk başta sakin ve normal bir iş gibi görünüyordu. Ama sonra bana yönelttiği sorular, bana hayatımın anlamını sorgulatacak kadar keskin bir şekilde duygusal bir iz bıraktı.
“İş yerinizde kaç kişi çalışıyor?” diye sordu. İçimden, “Bir tek ben varım,” diye geçirdim. Ama, “Birkaç kişiyle birlikte çalışıyorum,” diye yanıt verdim. O esnada, iş yerimdeki sadece birkaç kişiyle paylaştığım hayallerimin ve sorumluluklarımın yoğunluğu kafamda dönmeye başladı. Bu sorular bana bir şeyleri hatırlatıyor gibiydi ama ne olduğunu bir türlü çözemedim.
Sonra, daha özel bir soru geldi: “Vergi ödemeleriniz düzenli mi?” Bu soru, içimde bir kapıyı aralamıştı. Yavaşça cevap verdim: “Evet, her şey yolunda.” Ama içimde bir boşluk oluştu. Sanki her şeyin düzgün görünmesine rağmen, bir şeyler eksikti. Yıllardır çalışıyor, kazancımı düzgün şekilde harcıyor, ama bir türlü o tam tatmini bulamıyordum. Yaşadığım hayatın anlamını sorgulamaya başlamıştım o anda.
Sorgulanan Kimlik ve Geleceğin Belirsizliği
Memurun yüzünde tek bir değişiklik vardı. O kadar dikkatliydi ki, sanki her soruyu belirli bir amaçla soruyor gibiydi. O anda, yaşamımda önemli bir dönüm noktasında gibi hissettim. İçimden, “Bu kadar soru soruluyor, peki ya ben? Ben kendimi gerçekten bulabiliyor muyum? Ya da gerçekten dürüstçe, doğru şekilde yaşıyor muyum?” diye sordum.
Bir an, bütün sorular birbirine karıştı: iş yerimde kaç kişi çalışıyor, ne kadar vergi ödüyorum, ve en önemlisi ben kimim? Memur o kadar güven verici bir şekilde ilerliyordu ki, sanki her şeyin çözülmesini bekliyordum. O kadar kaybolmuş ve yalnız hissettim ki, o sorulara verilen cevaplardan çok, soruların bana kattığı duygusal yük daha ağırdı.
“Vergi beyannamenizi zamanında verdiniz mi?” diye bir soru geldi. Bu basit bir soru gibiydi, ama aslında bana geleceğimi hatırlatıyordu. O kadar basit ve küçük bir şeydi ama tüm hayatımın sorusu gibiydi. Yıllardır hep erteliyordum. Biraz daha zaman geçsin, biraz daha rahatlayayım diye düşünerek. Ama hiç bir şey tam anlamıyla yerli yerine oturmuyordu.
Çıkış Yolu
Sonunda, memur işini bitirdi. Geriye dönüp baktığımda, o sıradan, günlük hayatın içinde bana sorulan o basit soruların aslında ne kadar büyük bir anlam taşıdığını fark ettim. Vergi yoklama memuru ne sorar, derken, sorular sadece evraklarla sınırlı kalmıyormuş; hayatta karşılaştığımız her soru, aslında bir anlamda kendi hayatımızın özünü sorgulamamıza neden oluyormuş.
Kapıdan çıkarken, vergi memurunun bana son bir bakış attığını hatırlıyorum. O bakış, bana hiçbir şeyin yüzeydeki gibi olmadığını, her şeyin derinliklerinde başka anlamlar taşıdığını hatırlattı. İçimde bir huzursuzluk vardı ama aynı zamanda bir umut da vardı. Belki, her sorudan sonra biraz daha fazla anlayacak, biraz daha fazla olgunlaşacaktım.
Hayatımda ilk defa, o gün sorulan sorular sadece bir vergi denetimi değil, bana kendi iç yolculuğumu hatırlatan bir dönüm noktası oldu. Ve belki de bu yazıyı yazmamın en büyük nedeni, birilerinin de benim gibi, sorularla kendi iç yolculuklarını başlatmasını sağlamaktı.